Waarom je levensverhaal van levensbelang is

Zijn we ons eindelijk aan het bevrijden van het verstikkende ik-tijdperk? Je zou denken dat de aandacht die de wereldwijde conflicten ons afleiden van het ik-gebeuren. Helaas, niets is minder waar. De ijdelheid en ik-gerichtheid op social media is bij het stuitende af en het individualisme is zozeer doorgeslagen dat iedere politieke uitspraak begint met een persoonlijke ervaring. Iedereen is nog steeds met zichzelf bezig en dat draagt niet bij tot oplossingen. Want stel je nu eens voor dat iedereen zich in de ander zou kunnen verplaatsen en zou handelen volgens wat hij daar aantreft? Je ziet en voelt het lijden dat je zelf niet wilt, dus je doet er wat aan. Zo eenvoudig als wat. Als iedereen dat zou doen, dan is er vrede op aarde.

Je levensverhaal vertellen of opschrijven is geen egocentrische, ik-gerichte bezigheid

Maar goed, die is er nog lang niet en het antwoord op de vraag of die er ooit komt, laat ik even in het midden. Wel ben je er. Je bestaat, je leeft. En dat betekent dat je dingen doet in de tijd en de ruimte die je tot je beschikking hebt. Klinkt een beetje mechanistisch, maar als je nagaat wat je vandaag gedaan hebt, dan komt het daar toch op neer. Gelukkig is dat niet alles, want alles wat je doet, denkt, voelt en ervaart hoort bij jouw levensverhaal. Geen wonder dat veel mensen dat graag willen vertellen, opschrijven en zelfs als boek uitgeven. Dat lijkt een egocentrische, ik-gerichte bezigheid, maar dat is het niet. Sterker nog, de wereld zou er mooier uitzien als meer mensen stil zouden staan bij hun levensverhaal.

Uitvinden waarom alles is zoals het is

Waarom? Bezig zijn met je levensverhaal activeert een zeker bewustzijn, juist van die tijd en ruimte die ik noemde. Je plaatst jezelf ergens in een serie jaartallen, op een aantal plekken op de aardbol. En daar gebeurt het allemaal: jouw leven. Juist dat bewustzijn geeft je het idee dat het leven zin heeft, dat het ergens over gaat. Want je wilt van alles, je doet ook van alles tegen je zin in en je probeert uit te vinden waarom dat allemaal zo is. Hersenactiviteiten en fysieke ervaringen die tegelijkertijd dat leven vormgeven en je weer verder doen gaan. Concentratie die je woorden en zinnen oplevert zodat je er betekenis aan kunt geven, aan dat leven.

Rust, creativiteit en menselijkheid

En hoe wordt de wereld daar beter van? Daarover zijn al heel veel boeken geschreven, maar je begint nu natuurlijk al na te denken over je eigen levensverhaal en hebt geen zin om eerst allemaal oude teksten door te ploegen. Is wel de moeite waard, maar allez, een paar mooie beloften doen je vast al de pen oppakken en beginnen.

Je geest komt tot rust. In het verleden duiken, ervaringen herbeleven en ordenen (gaat vanzelf) is een fijne, rustgevende bezigheid. Er is even niets anders om je heen, je zit in jezelf.

Je bent creatief. Lijkt leuk, maar is intensief. Van herinneringen, dromen en gedachten woorden en zinnen maken. Ga er maar eens aanstaan. Het goede nieuws is dat je niet goed hoeft te kunnen schrijven om in die flow te komen. En dat AI het niet voor je kan doen.

Je bestudeert de menselijkheid in zijn ultieme vorm, namelijk die van jezelf. Dat betekent dat je je veel beter in anderen kunt verplaatsen, dat je beseft dat ieder ander in dezelfde strijd zit als jij. Niet dat je meteen iedereen doorziet, maar je score op empathie schiet al snel omhoog!

En dat is nog maar het begin. Je levensverhaal is niet alleen een boeiend verhaal om te vertellen, het maken ervan is vooral verrijkend. In heel veel opzichten.

Het MA-Instituut verzorgt nu ook volledige begeleiding: Schrijf je levensverhaal. Interesse?