‘Ik voel me niet gezien, niet gehoord’

Het is een uitspraak die je vaak hoort of leest als conclusie na verhalen over verwaarlozing, narcistische relaties of ander vervelend gedrag van de ander. Het is pijnlijk om niet de aandacht te krijgen die je nodig hebt en als dat lang voortduurt gaat dat ten koste van je zelfbeeld en zelfvertrouwen. Wat gebeurt er dan?

Zelftwijfel

Omdat je weinig bevestiging krijgt, of juist veel afkeuring, ga je aan jezelf twijfelen. Dat sluipt er langzaam in, maar is daarna niet makkelijk te herstellen. Je gedachten over jezelf passen zich aan aan de omstandigheden. Als die laten zien dat je weinig waard bent en vooral niet serieus genomen moet worden, dan nemen je hersens dat langzaam maar zeker over. Je durft misschien niet meer voor je mening uit te komen en vraagt al helemaal niet meer zomaar om aandacht. Want diep van binnen denk je dat je dat niet verdient, dat je het niet waard bent. Je verdwijnt als het ware. Misschien probeer je bij anderen nog wel je zelfbeeld in stand te houden, maar als je er zelf niet meer in gelooft, wordt dat moeilijk.

Wantrouwen

Je voelt je wankelen van binnen, en dat betekent dat je je niet meer stevig in het leven voelt staan. Het kwaad kan van alle kanten komen, en in alle vormen. Je bent bang dat anderen over je praten, of juist helemaal niet. Als er iemand aardig tegen je doet, denk je dat er iets achter steekt. Wil diegene iets van je? Het kan niet om jou gaan, er moet een dubbele agenda zijn, of gewoon iemand die niet eerlijk is. Niets is meer wat het is, je bent continu op je hoede.

Onrust en stress

Wat heeft die en die ook alweer gezegd en wat was de bedoeling ervan? Je piekert over uitspraken, over gedrag, over wat andere mensen denken en doen. Het is moeilijk om daar afstand van te nemen want het lijkt er steeds meer op dat alles over jou gaat. Je kunt er niets aan doen, je bent je er ook niet bewust van dat je alles op jezelf betrekt. Dat komt omdat je ook werkelijk iets tekort komt (aandacht, bevestiging) en je innerlijke wezen gaat naarstig op zoek naar oplossingen. Maar de onrust geeft nog meer chaos en ja, eenzaamheid.

Angst

De angst is op een gegeven moment niet meer alleen voor wat anderen doen en denken, maar voor alles. Je bent in een constante toestand van angst en vrees, voor de kleinste dingen. Je schrikt steeds meer en voelt overal gevaar. Dat is er helemaal niet, maar je systeem is op een gegeven moment zo geconditioneerd dat je niet anders meer kan. De spanning gaat in je lichaam zitten en voor je het weet heb je allemaal klachten die je eerder niet had. Huid, haar, spieren en ook bloed reageren op de verkramping in je hersens en dan ontstaat er een vicieuze cirkel…

Geen vrolijk verhaal dus

Nee, je voelt je niet gehoord en niet gezien. Terwijl dat de diepmenselijke behoefte is om gezond te blijven. De ander die er voor je is, die van je houdt en naar je luistert. Dat hoeft geen geliefde te zijn, en het hoeft er zeker ook niet ééntje te zijn. Liever niet! Moet je nu meteen op zoek naar die mensen? Nee… als je hier werkelijk aan lijdt is het besef ervan genoeg. Laat het tot je doordringen, kom tot een diep begrip ervan en wees zelf de eerste die naar jou luistert, die jou ziet.