‘Ik voel me niet gezien en gehoord.’ Maar zie en hoor jij de ander wel?

De onderliggende oorzaak van veel onzekerheid, frustratie en onmacht is vaak dat je je vroeger, als kind, niet gezien en gehoord voelde. Je vader of moeder zag niet wat je voor leuks deed, je kreeg geen complimenten, je emoties werden niet opgepikt. Of een ander kind kreeg alle aandacht en jij deed er niet zo toe. Of je kreeg wel een hoop kritiek, maar alleen afbrekende, geen opbouwende. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Je werd niet op de juiste manier opgemerkt en dat betekent dat je in je latere leven een beperkt of ronduit laag zelfbeeld hebt.

Consequenties van een laag zelfbeeld

Een beperkt of ronduit laag zelfbeeld heeft consequenties voor je gedrag, iedere dag weer. Als je volgens jezelf uit vage eigenschappen en stukjes wisselend karakter bestaat, uit je dat in je communicatie. Want hoe kun je dan eerlijk zijn? De waarheid is sowieso een onvindbaar iets, maar jezelf zijn is een eerste stap. En juist dat kun je niet zijn omdat je jezelf niet als een eenheid ziet waar jij het meest verstand van hebt. Zo’n eenheid die weet wat ie voelt, daar de juiste woorden voor kan vinden en zelf de gevoelens kan beinvloeden en op de juiste manier kan beheersen. Zo’n eenheid die zich niet laat meeslepen door gladde praatjes, noch door wonderlijke wereldpolitieke wanen.

Een laag zelfbeeld kost veel energie, die je volledig aan jezelf besteedt

Al die onzekerheden en rare gedragingen leveren spanning en twijfel op. Niet alleen bij jezelf, maar ook bij de ander. Je weet zelf vaak niet wat je wilt of bedoelt, of waar je op uit bent. Je kent je eigen behoeften en wensen niet precies. Ja, je zou willen dat die onzekerheid en zorgen of je wel goed genoeg bent verdwijnen. Maar hoe? De ander weet tegelijkertijd ook niet waar hij of zij aan toe is. Wat wil je nou precies, wat is je plan, wat wil je van en met mij? Het wordt een brei van onduidelijkheden die het leven iedere dag een beetje meer verzwaart. Het beetje houvast dat je had verdwijnt en je gaat op zoek naar jezelf. Via een therapeut, meditatie, retraïtes, boeken of wat dan ook.

Je gaat aan jezelf werken, met als gevolg dat de zelfgerichtheid alleen maar groter wordt

Mooi: je vindt van alles uit (zie het begin van deze tekst) en leert om jezelf te zien en te horen. Dat kan op allerlei manieren gaan, denk aan zelfspraak, schrijven, meditatie en dagelijkse affirmaties en dergelijke. Er komt nog steeds niemand anders bij kijken behalve de hulpverlener, maar in ieder geval ben je goed met jezelf aan het werk! Het is een geploeter en je moet maar geloven dat je er op een gegeven moment als een geheel uitkomt, maar de kleine vooruitgang die je telkens boekt, geeft hoop.

Iets wat sneller werkt en waar je meteen de ander gelukkig mee maakt

Je wilt graag gezien het gehoord worden. Hoe ziet dat eruit en hoe klinkt dat? Wat doet iemand die jou ziet en hoort? Denk er even over na en kies vooral die gebaren en woorden die jou goed zouden doen. Zo goed dat je je waarachtig gezien en gehoord voelt. Je krijgt er een warm gevoel van en je beseft dat je bestaat, als geheel mens. Als jezelf uit één stuk. Een mens van de wereld, een mens in de wereld die weet wat hem of haar te doen staat. En wat je daarvoor nodig hebt. Oefen nog eens voor de spiegel met die gebaren, gezichtsuitdrukkingen, blikken, woorden en zinnen die deze magie veroorzaken. Maak ze je eigen, en zet ze in bij je volgende ontmoeting met iemand anders.

Wat jij verlangt en nodig hebt, geef dat aan de ander. Moet je eens kijken hoe je je gezien en gehoord voelt!

De grote verdwijntruc van het zoekende en tobbende zelf. Je ziet en voelt het gebeuren…