‘Doe ik het allemaal wel goed?’ Na een MA-traject hoef je jezelf die vraag – voorlopig – niet meer te stellen

Een week dagelijks schrijven, waarom zou je dat nou doen? Omdat er in ieders leven momenten nodig zijn om je te bezinnen, om je af te vragen waar je staat en wat je nu eigenlijk aan het doen bent.

Want.. is dat wel wat je wilt?
Stemt het overeen met hoe je vindt dat de dingen moeten zijn?
Ben je jezelf eigenlijk wel?
Zijn je relaties gezond en goed voor je?
Doe je de dingen met liefde of met tegenzin?

Het hoeft niet zo te blijven

Een ding is zeker, als het niet goed gaat, dan hoeft dat niet zo te blijven. En in de diepte weet je zelf vaak heel goed hoe het zit, alleen weet je niet wat je eraan moet of kunt veranderen. Je werk is niet helemaal naar je zin, maar je kunt ervan leven. Je relatie maakt je niet echt gelukkig, maar het is beter dan niets. Je weet dat je ongezond leeft, maar wat je eet is zo lekker. En al die plannen en dromen die je ooit had, ach… wie maakt ze wel waar?

In zeven stappen gelukkig

Daarbij komt nog alle informatie, alle tips en trucs, alle dwingende, vaak schreeuwende woorden en zinnen die je vanaf al je schermen of waar dan ook toeschreeuwen hoe je leven moet, wat gezond is, hoe je in zeven stappen gelukkig kunt worden. De hele wereld lijkt het allemaal te weten, en het ook nog eens prima voor elkaar te hebben. Behalve jij.

‘Positief denken’

Wanneer is het goed? En hoe kun je dat weten? In een MA-traject gaat het daar altijd over: over je zelfbeeld, je verwachtingen, je oordelen en helaas vaak vooral over het veroordelen van jezelf. Dat je daar knap ongelukkig van wordt, dat weet je al. Maar wat kun je eraan doen? Gewoon een knop omzetten en ‘positief denken’ zoals ze ook allemaal roepen?
(Dat dat helemaal niet werkt, en dat iedereen dat ook weet, wordt voor het gemak achterwege gelaten.)

Het leven is lijden

Een eerste geruststelling is dat al die anderen ook gewone mensen zijn, met hun gewone, dagelijkse gedoe. Het leven is nu eenmaal in meer of mindere mate lijden, dat heeft de Boeddha goed gezien (en niet alleen hij, jij ook). Een tweede geruststelling is dat het schrijven in een MA-traject je helpt om los te komen, in allerlei opzichten. Je besteedt echte, diepgaande aandacht aan alles wat in je omgaat en je ontwikkelt een andere manier om ermee om te gaan.

Je bent weer jezelf, je weet waar je staat, hoe het zit en wat je richting gaat zijn.

Meer weten?

 

Recommended Posts

Laat een bericht achter

Contact

Nieuwsgierig naar Mindful Analysis? Stuur een mailtje voor meer informatie. Dan kijken we samen wat jij nodig hebt.